3voor12 is al 10 jaar lang bezig met het redden van de goede muziek. Toen 10 jaar geleden zenders steeds breedere muziek gingen draaien is, uit nood en uit liefde voor muziek, 3voor12 opgericht. Op internet welteverstaan.

Inmiddels is 3voor12 uitgegroeid tot een landelijk naslagwerk op internet. Met de luisterpaal, interviews, recensies, nieuws en ga zo maar door. Als je wilt weten wat er, buiten de top40 om, in Nederland gebeurt in muziekland is 3voor12.nl de plek waar je moet wezen.

Steeds meer lokaalsites kwam er in de loop der jaren bij, die samen de Nederlandse muziek in kaart brengen. Zelf schrijf ik af en toe een stukje voor 3voor12/Amsterdam. Het is niet veel en misschien ook niet echt interessant, maar ik ben er wel een beetje trots op dat ik het doe.

Vandaag is het feest. Elke lokaalsite organiseert zijn eigen feestje, en op internettv is alles te volgen vanaf 21.00. Mocht je zin hebben in een echt feestje, vanavond viert 3voor12/Amsterdam het in De Balie. Alles wat wij de afgelopen dagen hebben opgenomen wordt laten zien, en The Tunes zorgen voor de muziek. Kom jij ook?

Wie is Janna en wat heeft haar gemaakt tot wie ze nu is? Tijd om daar een antwoord op te vinden…

In de serie (insert name here) ga ik uit de doeken doen wie ik ben, waar ik vandaan kom en wie ik ken. Op deze manier hoop ik voor jullie (maar ook een beetje voor mezelf) een beeld te geven van mij.

Binnenkort verschijnt hier het eerste deel; een beknopte geschiedenis.

Het nadeel van ons huis is dat het balkon aan de kant ligt waar de zon niet komt. We hebben dus de hele dag de zon op de slaapkamer aan de voorkant. Nu de zon net lekker begint te schijnen is het dan ook jammer dat ik niet lekker op mijn balkonnetje kan zitten, dat komt pas als het veel te warm wordt om in de zon te zitten.

Gelukkig hebben we aan de voorkant een zogenaamd ‘Frans balkon’. Wat er op neer komt dat je balkondeuren hebt en een hekje, maar geen echt balkon. Desalniettemin is het goed vertoeven hier. Ondanks dat ik aan straatkant zit, lijkt niemand mij te zien hier op twee hoog. Als of ik ergens heel hoog in een torenkamertje zit.

Deze omstandigheden maakt het heerlijk om te doen wat ik graag doe: mensen kijken. Er komt niet zo heel veel voorbij hier, maar ik kijk mijn ogen uit. Zo lopen er net een stel toeristen langs, op weg naar huis. Dat doet mij verlangen naar vakantie. Of rijden er mensen weg met de auto en wil ik mee, ongeacht waarheen.

Nu gaat mijn laptop weer even uit de zon want hij wordt veel te warm zo.

Ik begin het nou echt te merken. De kleding zit wijder en mijn pens wordt minder. 5 kilo is volgens mijn moeder 1 kledingmaat. Wat zou betekenen dat ik binnenkort nieuwe kleding moet gaan kopen, bah wat vervelend zeg ;-).

Daarbij heb ik ook mijn eerste doel bereikt: Minder wegen dan FJ. Hoewel bij nu voor een week op de toendra van noord-oost Siberië zit en daar ook van afvalt. Tegen de tijd dat hij terug is, is er bij mij hopelijk ook weer wat af.

Dat het zo makkelijk gaat, heb ik niet verwacht. Ik dacht dat ik nog wel redelijk gezond at, maar kennelijk toch niet gezond genoeg of veel te veel. Met dit dieet hoop ik een gezondere leefstijl over te houden.

Ik ben blij dat het zo lekker gaat, en merk dat ik me per kilo die verdwijnt ook steeds beter en zekerder ga voelen. Waarom heb ik dit nooit eerder gedaan?

Zorgwekkend is nog wel het stoppen, zal dat lukken zonder weer aan te komen? Ik heb niet zo veel zin om de rest van mijn leven punten te blijven tellen. Maar dat is van later zorg, eerst gaan voor doel nummer 2: onder de 70 kg komen.

Ik hou eigenlijk helemaal niet zo van veel aandacht, dat maakt me verlegen en onzeker. Maar in dit geval moet het eigenlijk wel.

Het zit zo: Ik zit dus nu in het eerste jaar van mijn opleiding, en met mij zo’n 900 anderen. Als ik later afgestudeerd ben en ga solliciteren, zijn er van die 900 nog iets van 700 over die ook op zoek gaan naar een baan. Daarom is het belangrijk dat ik opval, met kop en schouders boven de rest uitsteek.

Dat is nu begonnen. Na een gesprekje met een docent blijk ik de ideale MIM student te zijn. Ik ben creatief, volg veel media, doe ook veel met media, ben al volop aan het netwerken en ben niet mainstream. Het is tijd om aan de wereld, beginnend bij docenten, te laten zien wie ik ben en wat ik kan.

Ik schep wel altijd hoge verwachtingen bij anderen, ik word daar altijd een beetje onzeker van en bang dat ik niet aan die verwachtingen voldoe. Maar als ik blijf wie ik ben moet het wel goedkomen. Toch?

Altijd ben ik op zoek naar een bepaald kledingstuk, of bepaalde schoenen. En dat niet alleen, ook mijn droomhuis heb ik in mijn hoofd helemaal uitgetekend en ingericht. En dat ziet er heel anders uit dan het huis waar ik nu woon.

Maar ik kan die kledingstukken nooit vinden (mijn droomhuis ben ik nog niet naar op zoek). Betekent dat dat ik zo’n orginele smaak heb, dat ik niet kan zoeken of ben ik gewoon kieskeurig?

De laatste tijd loop ik winkel in, winkel uit op zoek naar ‘het’. Meestal zonder succes, omdat ik niet weet waar ik naar op zoek ben of dat dat ene ding er niet is. Ik zie wel leuke kleding hoor, daar niet van. Maar het lijkt me gewoon niks te doen.

Ik hoor wel eens van mensen dat ik zo’n leuke eigen stijl heb, maar hoe kan dat nou als het meeste van mijn kleren bij H&M vandaan komt? Misschien ben ik wel zo gewend aan mijn eigen stijl dat ik orginaliteit niet meer zie.

Het gras is altijd groener…

Soms ben ik ook wel een beetje trots op mezelf hoor. Zo heb ik bijvoorbeeld voor een tentamen, waarvan ik dacht dat ik slecht had gemaakt, een 9 gehaald. Krijg ik wel eens complimenten over mijn uiterlijk of kleding. Of krijg ik leuke reacties op een recensie die ik schreef. Dan denk ik bij mezelf: ‘Hee, ik kan toch wel wat’.

Jammer dat dat gevoel meestal van korte duur is.

5 april ben ik met vriend, broer en nog twee vrienden een dagje naar Antwerpen geweest. Hier een kleine impressie:

Het ene moment was moeilijker dan het andere, maar het was goed vol te houden. Wat ik heel fijn vind aan dit dieet is dat ze je niks verbieden, zo mag ik ook gewoon bier drinken of hamburgers eten. Als ik maar binnen het maximaal aantal punten blijf.

Waar ik nog wel aan moet werken is de verdeling van de punten. Overdag bezuinig ik zoveel dat ik na het (magere) avondeten nog veel punten overhou (wat ik dan weer compenseer met bier, maar dat is een ander verhaal).

Komende week ben ik alleen thuis, en als ik alleen ben kook ik niet zo graag. Mijn doel voor de komende week is dan ook om makkelijke, gezonde maaltijden te vinden waar ik niet of nauwelijks voor hoef te koken.

De laatste dag van de eerste week. Tijd om te wegen en te meten. Ik zal jullie niet vervelen de cijfers maar er is *tromgeroffel* 1cm in omvang en 2kg af!

Er zijn misschien nog maar een paar onsjes af, maar het voelt goed. Ik ben blij dat ik er, na al dat gezeur over mezelf, eindelijk wat aan doe.

Alsof er al heel wat kilo’s af zijn, zo goed voelt het. En misschien zijn er ook al heel wat kilo’s af… Van de last die ik normaal bij me draag dan.

En de zon schijnt.