Het maximaal te behalen aantal punten in het eerste jaar is 60. 60 punten zijn er nodig om je propedeuse te halen. Ik wist het al, maar nu is mijn cijferlijst ook compleet. Het schijnt dat nog niet eens de helft hun P in één keer haalt, dus Janna is een beetje trots op haarzelf.

‘Girls love gadgets too’, is de slogan van de vers gelanceerde site dutchcowgirls.nl. Een weblog voor en door vrouwen. Hou je van gadgets, fashion, shoppen, techniek, internet, alles wat daarbij hoort en nog veel meer? Hou dan vooral die website in de gaten!

(afbeelding van blogideafactory.com)

Soms gaat het wel goed met me, en soms voel ik me ook goed. Dit is zo’n moment.

Bij mijn eindgesprek met mijn studieloopbaan begeleider kreeg ik mijn laatste cijfers terug en ze waren allemaal voldoende. Dat komt er op neer dat ik dit jaar 60 van 60 studiepunten heb gehaald, en dus mijn propedeuse. Volgens de huidige cijfers haalt nog niet eens de helft van de eerstejaars hun P. Ik had natuurlijk harder kunnen studeren om betere cijfers te kunnen halen, maar ik ben blij dat ik het in één keer heb gehaald.

Daarnaast noemden twee docenten mij de ideale MIM-student, dat betekent dat ik wel iets goed moet doen toch? Vanwege mijn activiteiten bij 3voor12/Amsterdam vond een docent het een vermelding in de nieuwsbrief waard, aldus:

Student aan ‘t woord: gratis naar optredens en ook nog werkervaring opdoen!

Bijbaantjes, snuffelstage, een evenement organiseren voor een sport- of studentenvereniging. Allemaal dingen waarmee de ambitieuze student zich kan onderscheiden. Janna Schouten doet naast school al ervaring op bij 3voor12, een crossmediaal popmagazine. Voor [M]IMPORTANT vertelt Janna over haar ervaringen.

“Afgelopen februari kwam ik toevallig op de website van 3voor12/Amsterdam terecht en daar zag ik de oproep dat ze op zoek waren naar schrijvers en fotografen. Deze advertentie sprak mij aan om twee redenen: ik houd van de muziek die op 3voor12 beschreven wordt en ik vond het een mooie kans om wat ervaring op te doen voor mijn opleiding.

Tien jaar geleden is 3voor12 door de VPRO in het leven geroepen om bepaalde muziekstromen te redden. Radiozenders gingen, om meer luisteraars te krijgen, steeds meer mainstream muziek draaien. Daardoor dreigde de goede, alternatieve (en lokale) muziek ten onder te gaan. Inmiddels heeft 3voor12 een website met een luisterpaal en lokaalsites met lokale bands, diverse radioprogramma’s op radio 3 en internet. Kortom: een crossmediaal popmagazine.

Als schrijver voor 3voor12 is mijn hoofdfunctie het bezoeken en recenseren van optredens van lokale bands. Daarnaast komt het ook wel eens voor dat ik een cd mag recenseren of iemand mag interviewen om daar een artikel over te schrijven.

Ik vind dit een hele leuke ervaring en het draagt bij aan mijn studieloopbaan omdat ik leer schrijven, te maken krijg met redigerende eindredacteuren en met deadlines. Bij concertrecensies werk ik samen met een fotograaf. Die maakt foto’s van het optreden en stuurt ze naar mij. Daar maak ik dan een selectie van voor op de site en ik bedenk er onderschriften bij. Daarnaast is het natuurlijk ontzettend leuk dat er een recensie van mij op zo’n vooruitstrevende muzieksite staat.”

De Amsterdamse muzieksite is altijd op zoek naar nieuwe schrijvers en/of fotografen. Dus ben jij nieuwsgierig, enthousiast, geïnteresseerd in popmuziek en heb je een paar uur per maand over? Stuur dan een e-mail naar 3voor12amsterdam@gmail.com om je op te geven. (foto van Wilko Miletic)

Verder ben ik (ik!!) gevraagd of ik deze zomer stage wilde lopen bij spot-a-shop. Die stage heb ik aangenomen en daar ga ik binnenkort aan de slag op de webredactie. Leuk is dat daar drie interesses van mij in terugkomen: mode, techniek en schrijven.

Zo’n goed gevoel betekent bij mij meestal dat ik weer, voor mijn gevoel, iets stoms doe wat dat goede gevoel als sneeuw voor de zon doet verdwijnen. Even genieten nog dus.

Aangezien FJ de rest van de zomer in Siberië zit en wij niet van het hoogseizoen houden, zijn we al op vakantie geweest. D en W hebben het al een paar keer eerder gedaan en dit keer gingen we mee, hiken in Slovenië.

Deze foto is genomen vanaf een berg op 1600m in het Triglav National Park waar we doorheen reden. Al zigzaggend natuurlijk, wat niet aan te raden is bij wagenziekte. Aangekomen bij de VVV aan de andere kant van de berg, blijkt dat veel berghutten nog gesloten is wegens sneeuw die nog niet gesmolten is. Tot zo ver de huttentocht dus. Op 1300 meter (maar) was er wel een hut open. Daar hebben we een paar dagen vertoefd en de boel verkend. Daar zijn onder andere de foto’s van de ruïnes gemaakt. Vroeger was de landsgrens daar in de buurt, en die gebouwen waren onderdeel van een kazerne.

Zelfs daarboven konden we trouwens niet ontkomen aan het EK, op een gegeven moment kwam de barman/eigenaar ons vertellen dat het 3-0 was (tegen Italië) en kregen we drank en eten om het te vieren (of de barman was op zoek naar gezelschap, dat kan ook).

Terugkerend uit de bergen, hadden we nog wat dagen over, en aangezien ik nog nooit in Italië was geweest zijn we naar Trieste gereden. Trieste is echter niet de meest bezienswaardige stad van Italië, maar ach, het eten was er lekker. Een dag later zijn we doorgereden naar Piran, een Sloveense kustplaats. Daar hebben we een paar dagen gerelaxed en gezwommen. Piran is net Venetië, er gaat wel een boot daarheen, alleen dan zonder grachten en de hordes toeristen.

Op de terugweg naar huis hebben we nog een nacht doorgebracht in Berchtesgaden en een bezoek gebracht aan het Adelaarsnest, Hitlers berghut. Het was vreemd om daar te zijn, vreemd om zo’n plek met zo’n geschiedenis vol met toeristen te zien. Uiteindelijk was dit het hoogste punt die we deze vakantie bereikt hebben, ruim 1800 meter.

Het Sloveense eten was vreemd, om het maar zo te zeggen. In de bergen heb ik een heerlijke zuurkoolsoep gegeten maar verder was het eten doorgaans te vet, te taai of gewoon smakeloos. Het Sloveense bier is daarentegen best lekker.

Ondanks het eten heb ik het erg naar mijn zin gehad. Volgende keer gaan we iets later zodat we daadwerkelijk de bergen in kunnen.

Een aantal van mijn foto’s zijn hier te vinden.

Sinds mijn mislukte poging tot mediatechnologie hou ik mij bezig met de toekomst. Want wat wil ik nou eigenlijk? Ik wil te veel, ben ik bang. Op het Grafisch Lyceum kon ik mijn creativiteit kwijt, tijdens mediatechnologie was ik lekker technisch bezig en nu leer ik naast schrijven hoe ik die mensen moet aansturen.

Laatst kregen we voor Studie Loopbaanbegeleiding de opdracht om een brief 15 jaar later te schrijven. Sindsdien denk ik er eigenlijk non-stop aan. Want waar zie ik mijzelf nou over 15 jaar? Ik heb maar gezegd dat ik hoofd digitaal bij de VPRO ben geworden. Maar er zo over nadenkend, is dat misschien ook wel de richting die ik op wil. Mijn eerste jaar Mediatechnologie was dan misschien mislukt, ik heb het er wel heel erg naar mijn zin gehad en veel leuke dingen geleerd en gedaan.

Tot een tijdje terug vrijwilligde ik onder andere als geluidstechnica in de Tagrijn (poppodium) in Hilversum. Ik wil daar ook graag mee verder, maar op een of andere manier kan ik er geen tijd meer voor vinden, laat staan de plek. Ook het vrijwilligen bij bouw en techniek op het Nederlands Filmfestival vind ik heel erg leuk, het is zelfs de reden dat ik begonnen ben met geluid.

De opleiding die ik nu doe is ook heel erg leuk, maar ik merk alweer dat ik er (nog) niet genoeg voldoening uit haal. Daarom kijk ik wel eens naar andere opleidingen. Zo klinkt nu bijvoorbeeld de vooropleiding van de Filmacademie wel heel erg leuk en verlang ik ook nog wel eens terug naar Mediatechnologie of het Grafisch Lyceum. Maar ja, het gras is altijd groener aan de…

Ik weet dus wel (zo’n beetje) wat ik wil, ik heb het alleen nog niet gevonden. Heeft iemand enig idee?

Ja, ik hou me ook bezig met andere dingen… zo ben ik onder andere zeer geïnteresseerd in apparaten en uitvindingen zoals hieronder te zien is.

Af en toe kijk ik op Kitsune Noir, de weblog van Bobby Solomon. Soms zitten er leuke dingen tussen en soms niet, maar dit vond ik toch echt heel gaaf:

Check ook zijn website en andere video’s

Er zijn twee titels die ik voor dit bericht in gedachten heb. Dat zijn ‘ik stop er mee’ en ‘zo vrij als een vogel’. Ik heb toch maar voor de eerste gekozen, omdat die zo lekker schokkend is en van alles kan betekenen.

Ik stop er mee want ik ben het helemaal zat. Tot dit besluit ben ik een paar dagen geleden gekomen. Ze zaten al nooit helemaal lekker, en doordat ik ben afgevallen zitten ze helemaal niet goed meer. Erover nadenkend, droeg ik ze ook alleen ter bescherming. Ter bescherming van wat eigenlijk? Iedereen heeft ze. Als ik zo naar beneden kijk, heb ik het ook helemaal niet nodig. Mijns inziens zitten ze prima op hun plek. Mijn moeder deed het ook nooit op mijn leeftijd, dus waarom zou ik?

Geen idee of en hoe lang ik het vol hou, misschien tot de eerste keer dat ik achter de bar sta en met koud water werk. Maar tot die tijd draag ik even geen bh meer.

Tot 29 mei heb ik het even druk… Leuk, die laatste lootjes.

Ik moet een jaarverslag maken voor studieloopbaan begeleiding, een crossmediale toepassing voor nieuwe studenten uitwerken, een project afronden en managen en tentamens leren.

Ben ik nou iets vergeten? O ja, een t-shirt ontwerpen voor de Dam tot Damloop en een stukje schrijven voor de propedeuse nieuwsbrief. Daarna heb ik hopelijk mijn propedeuse gehaald.

Ik heb het even druk dus…

3voor12 is al 10 jaar lang bezig met het redden van de goede muziek. Toen 10 jaar geleden zenders steeds breedere muziek gingen draaien is, uit nood en uit liefde voor muziek, 3voor12 opgericht. Op internet welteverstaan.

Inmiddels is 3voor12 uitgegroeid tot een landelijk naslagwerk op internet. Met de luisterpaal, interviews, recensies, nieuws en ga zo maar door. Als je wilt weten wat er, buiten de top40 om, in Nederland gebeurt in muziekland is 3voor12.nl de plek waar je moet wezen.

Steeds meer lokaalsites kwam er in de loop der jaren bij, die samen de Nederlandse muziek in kaart brengen. Zelf schrijf ik af en toe een stukje voor 3voor12/Amsterdam. Het is niet veel en misschien ook niet echt interessant, maar ik ben er wel een beetje trots op dat ik het doe.

Vandaag is het feest. Elke lokaalsite organiseert zijn eigen feestje, en op internettv is alles te volgen vanaf 21.00. Mocht je zin hebben in een echt feestje, vanavond viert 3voor12/Amsterdam het in De Balie. Alles wat wij de afgelopen dagen hebben opgenomen wordt laten zien, en The Tunes zorgen voor de muziek. Kom jij ook?

Wie is Janna en wat heeft haar gemaakt tot wie ze nu is? Tijd om daar een antwoord op te vinden…

In de serie (insert name here) ga ik uit de doeken doen wie ik ben, waar ik vandaan kom en wie ik ken. Op deze manier hoop ik voor jullie (maar ook een beetje voor mezelf) een beeld te geven van mij.

Binnenkort verschijnt hier het eerste deel; een beknopte geschiedenis.